بودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن....



ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد....کاش



بودی و دستهای



مهربانت مرهم همه ی دلتنگیها و نبودنهایت می شد...



کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم...



و درد هایم رات به گوش تو میرساندم.... بدون تو عاشقی برایم



عذاب است



می دانم که نمی دانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق



ندارم....



کاش میدانستی که چه قدر دوستت دارم و بیش از عشق بر تو



عاشقم



می دانی که اگرازکنارم بروی لحظه های زندگی برایم پر از درد



و عذاب میشود



میدانم که نمی دانی بدون تو دیگر بهانه ای نیست برای ادامه ی



زندگی جز انتظار آمدنت.......

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 1 خرداد 1393    | توسط: محمد    |    | نظرات()